Oranje zandoogje | De Groote Heide

Het oranje zandoogje

Het oranje zandoogje is een vlinder en komt uit de onderfamilie Satyrinae, de zandoogjes en erebia’s. De vleugels van de vlinder zijn 21 tot 28 millimeter lang en deze kleuren oranje met een brede bruine rand. Het oranje zandoogje kan worden verward met het bruine zandoogje, maar de bruine is groter dan de oranje versie. 

Oranje zandoogje

De vlinder is te vinden in West- en Zuid-Europa, het westen van Turkije en het noorden van Marokko. In droge tot matig vochtig grasland is het oranje zandoogje te vinden. Grote open gebieden worden, ondanks het aanbod aan bloemen en kruiden, gemeden door het insect. De voorkeur gaat hierbij uit naar ruigtes langs langgerekte landschapselementen zoals dijken, bermen, slootkanten en houtwallen. In Nederland en België is het soort vrij algemeen en komt er dan ook veel voor. Vooral in De Groote Heide!

Oranje zandoogje

Om te blijven leven is de vlinder afhankelijk van waardplanten. De desbetreffende planten zijn smalbladige grassen, zoals krophaar, gewoon struisgras, rood zwenkgras, kweekgras en grote vossenstaart. Bij deze planten worden redelijk beschaduwde plaatsen gezocht om de eitjes op af te zetten. 

Als het oranje zandoogje diep in het gras is gekropen, zet ze de eitjes af met voldoende tussenruimte. Ook kan het voorkomen dat het vrouwtje de eitjes gewoonweg laat vallen of ze worden weggeschoten. De eitjes belanden dan op de waardplant of in de buurt op de grond. Het vrouwtje zet per dag tussen de 10 en 30 eitjes af, in totaal zet ze er tussen de 100 en 200 af.

Half augustus worden de eitjes gelegd en 14 tot 22 dagen later komt de rups uit het eitje. Tot in oktober eet de rups alleen overdag, daarna zoeken de rupsen een goede plaats op om vervolgens te overwinteren. Na de winter eten de rupsen verder, maar dan niet meer als de zon schijnt, maar ’s nachts. Laag in de vegetatie in eind juni verpoppen de rupsen zo’n 16 tot 21 dagen. Na de metamorfose leeft het oranje zandoogje 17 tot 34 dagen, van eind juni tot in het begin van september. Dit is ook de enige jaarlijkse generatie van dit vlindersoort

Als de vlinder volwassen is eet hij nectar van allemaal verschillende planten. Met gespreide vleugels kan de vlinder dan ook zonnend worden aangetroffen. Om belagers af te schrikken schuiven ze hun voorvleugels naar boven, waardoor de belager door het zogenaamde oogeffect van de zwarte vlek met witte puntjes kan worden afgeschrikt.

De mannetjes vlinder van dit soort is niet zo kieskeurig in het vinden van een vrouwtje. Hij duikt namelijk op alles wat op een vrouwtje lijkt. Blaadjes zijn bijvoorbeeld de dupe van het lustige oranje zandoogje. Als een vrouwtje niet wil paren trilt ze snel met haar vleugels en weet het mannetje dat er niets te halen valt. Mocht de mannetjes vlinder naar enkele dagen geen succes hebben, dan verhuist hij zo’n 150 meter verderop en probeert hij alles weer opnieuw. 

Sitemap
x
Wij gebruiken cookies. Klik hier voor meer info.